งานช่างประดับมุก (Mother of pearl Inlay)

เป็นงานช่างไทย แขนงหนึ่งในงานช่างสิบหมู่ จำแนกแยกย่อยออกมาในหมู่งาน ช่างรัก

ซึ่งในงานช่างประดับมุก หมายถึง การช่างที่ใช้เปลือกหอยทะเลบางชนิด มาเลื่อย หรือ โกรก (ฉลุ) ประดับลงไปบนพื้นวัสดุ โดยมียางรัก เป็นตัวประสาน

 

คลิกที่นี่เพื่อไปอ่านเรื่องช่างประดับมุก
ขณะนี้คุณกำลังอยู่ที่ : เครื่องบูชาเทศมหาชาติ พนมหมาก พนมเบี้ย พนมดอกไม้ และเทียนพนม (ตอนที่ ๒)

เครื่องบูชาเทศมหาชาติ พนมหมาก พนมเบี้ย พนมดอกไม้ และเทียนพนม (ตอนที่ ๒)

ส่วนพนมเบี้ย พนมดอกไม้ และเทียนพนมนั้นก็คงจะมีลักษณะเช่นเดียวกับพนมหมาก ต่างกันที่เครื่องประดับ พนมเบี้ยใช้เบี้ยประดับตกแต่งให้เป็นพุ่ม หรืออาจบรรจุเบี้ยไว้ภายใน คำว่าเบี้ยนี้หมายถึงเงินตรา ลักษณะเงินตรานี้ก็คงเปลี่ยนแปลงไปตามกาลสมัย พนมเบี้ยจึงต้องมีวิวัฒนาการตามกาลสมัยไปด้วย ในสมัยโบราณเราใช้เบี้ยซึ่งทำมาจากเปลือกหอยพิเศษชนิดหนึ่ง ต่อมาใช้โลหะจำพวกทองแดง เงิน ดีบุกทำเป็นเงินตราแทน และในปัจจุบันก็ไม่ได้ใช้เบี้ยเป็นเงินตราแลกเปลี่ยนแล้ว การตกแต่งจึงใช้เงินตราปัจจุบันแทน และอนุโลมให้เรียกว่าพนมเบี้ยได้ ปัจจุบันเราจะไม่ค่อยได้พบเห็นพนมเบี้ยแล้ว แต่คงพอจะปรากฏเค้าให้เห็นอยู่บ้าง ถ้าท่านสังเกตเครื่องบริวารผ้าป่า จะเห็นกิ่งไม้ปักในกระถาง (หรือภาชนะอื่นๆ มีเส้นด้ายผูกเงินใบละ ๑๐, ๒๐, ๕๐, ๑๐๐, ๕๐๐ และ ๑,๐๐๐ บาท โยงลงมามีเค้าให้เห็นเป็นพุ่ม นี่คงเป็นวิวัฒนาการของพนมเบี้ย

พนมเบี้ย

รูปภาพ พานพนมเบี้ย

ในส่วนของพนมดอกไม้และเทียนพนมกล่าวอย่างง่ายๆ ก็คือการใช้ดอกไม้ประดับ ใช้เทียนประดับ ด้งที่เราพบเห็นพานพุ่มดอกไม้ไหว้ครูของเด็กนักเรียน พานพุ่มดอกไม้ตามโต๊ะหมู่บูชา ตามพระราชานุสาวรีย์ เหล่านี้จัดอยู่ในจำพวกพนมดอกไม้ และเทียนพนม


แหล่งที่มา จากเอกสารเรื่อง เครื่องบูชาเทศมหาชาติ พนมหมาก พนมเบี้ย พนมดอกไม้ และเทียนพนม โดย อาจารย์บุญชัย ทองเจริญบัวงาม, ๒๕๕๓