งานช่างประดับมุก (Mother of pearl Inlay)

เป็นงานช่างไทย แขนงหนึ่งในงานช่างสิบหมู่ จำแนกแยกย่อยออกมาในหมู่งาน ช่างรัก

ซึ่งในงานช่างประดับมุก หมายถึง การช่างที่ใช้เปลือกหอยทะเลบางชนิด มาเลื่อย หรือ โกรก (ฉลุ) ประดับลงไปบนพื้นวัสดุ โดยมียางรัก เป็นตัวประสาน

 

คลิกที่นี่เพื่อไปอ่านเรื่องช่างประดับมุก
ขณะนี้คุณกำลังอยู่ที่ : ยางรักในงานประติมากรรม และงานจิตรกรรมของไทย
งานช่างรัก ลวดลายปิดทองรดน้ำ

ยางรักในงานประติมากรรม

งานประติมากรรมอย่างไทยประเพณีที่ได้ใช้ยางรักเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับการสร้างสรรค์ อาจจำแนกเป็นแต่ละประเภทโดยสังเขปดังนี้

การใช้ยางรัก ผสมกับสมุก ใช้ทาลงพื้นงานประติมากรรม เช่น

อุทาหรณ์ว่าด้วยยางรักในงานประติมากรรมอย่างไทยประเพณี โดยสังเขปก็ดังกล่าวมานี้

ยางรักในงานจิตรกรรม

งานจิตรกรรมอย่างไทยประเพณีที่ได้ใช้ยางรักเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับการสร้างสรรค์เป็นที่คนไทยรู้จักมาแต่ก่อนมิโดยลำดับ ดังนี้

งานจิตรกรรมเขียนน้ำยาหรดาลปิดทองรดน้ำ หรือที่มักเรียกสั้นๆ ว่า “ลายรดน้ำ” งานจิตรกรรมชนิดนี้มีลักษณะอย่างงานจิตกรรมเอกรง ปรากฎบนบานประตู บานหน้าต่างศาสนสถาน ฝาตู้และหีบพระธรรม เป็นต้น โดยใช้ยางรักผสมสมุกทารองพื้น ทาผิวพื้นให้เรียบเป็นมัน เขียนน้ำยา และเช็ดรักด้วย “รักเช็ด” เพื่อปิดทองคำเปลวแล้วรดน้ำให้ลวดลายหรือรูปภาพผุดขึ้นบนพื้นซึ่งทายางรักไว้

งานจิตรกรรมเขียนสีกำมะลอ หรือมักเรียนกสั้นๆ ว่า “ลายกำมะลอ” งานจิตรกรรมชนิดนี้ลักษณะคล้ายงานเขียนระบายด้วยสีน้ำมัน บนพื้นทาด้วยยางรักสีดำ ส่วนละเอียดต่างๆ เขียนด้วยเส้นสีทอง งานจิตรกรรมกำมะลอนี้ ใช้ยางรักผสมสมุกทาทำรองพื้น ใช้รักน้ำเกลี้ยงทาทำผิวให้เรียบเป็นมันกับใช้ยางรักผสมสีฝุ่นต่างๆ สีระบายเป็นลวดลายหรือรูปภาพ แล้วจึงเดินเส้นสีทองเป็นส่วนละเอียด